Κυριακή, 2 Αυγούστου 2009



ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Προς το τέλος του δεκάτου έκτου αιώνα, ο Τεκτονισμός στην Ιταλία διήνυε δύσκολες ημέρες Μετά τον αφορισμό του από τον Πάπα Κλήμεντη ΧΙΙ το 1738, οι κυβερνήσεις της Ιταλικής χερσονήσου από την κυβέρνηση της Νάπολης μέχρι εκείνες της Ρώμης, της Φλωρεντίας, της Γένοβας του Μιλάνου, ή της Βενετίας, έθεσαν υπό το πρίσμα των ερευνών τους, την «αιρετική σέχτα», όπως θεωρούσαν τον Τεκτονισμό, η οποία «συνωμοτούσε» ενάντια στην απολυτότητα της κυρίαρχης δύναμης.

Η πτώση του Κόμη Alessandro di Cagliostro, και η επακόλουθη δίκη, έδωσαν την ευκαιρία να τιμωρηθεί, όχι τόσο ο Ερμητιστής ή ο Μάγος, αλλά ο Ελεύθερος Τέκτων. Η καταδίκη του από τον Πάπα, σημάδεψε τη εξαφάνιση και της τελευταίας Στοάς στην Ιταλία. Σημάδεψε, επίσης και το τέλος του Ελεύθερου Τεκτονισμού του 18ου αιώνα ο οποίος προσέφερε την ανύψωση και την τελειοποίηση του ανθρώπου διαμέσου των συμβόλων και των μυστικών που μεταδόθηκαν από τα αρχαία Μυστήρια.

Αυτά τα γεγονότα έδωσαν τη ευκαιρία να έρθει στο προσκήνιο ένας Τεκτονισμός απελευθερωτικός και κατ’εξοχήν πατριωτικός. Και αυτός ο Τεκτονισμός, όμως, μετά την Γαλλική επανάσταση, προσάρμοσε τις αρχές του στην καινούργια αστική ιδεολογία, που διαμορφώθηκε ως ο αληθινός πρωταγωνιστής της επανάστασης.

Το 1805, πράγματι, ο Κόμης Alessando Augusto de Grasse-Tilly, φτάνει στο Μιλάνο για να εγκαταστήσει το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

Οι αιτίες αυτού του γεγονότος, όπως χαρακτηριστικά αναφέρονται στο Πρωτότυπο έγγραφο της «Συντακτικής Πράξης» που υπάρχει στα αρχεία του Υπάτου Συμβουλίου του 33ο της Ιταλίας, είναι:

· Η έλλειψη ενότητας των Στοών, οι οποίες βρισκόντουσαν σε λήθαργο.

· Η μη κανονικότητα των εργασιών τους.

· Η ανάγκη να γίνουν γνωστές οι «Υψηλές Μυστικές Επιστήμες» στις οποίες οι Τέκτονες εντρυφούν με πάθος.

Συντακτική Πράξη

Ο Σκωτικός Τύπος, λοιπόν, εγκατεστημένος στην Γαλλία στα μισά του 16ου αιώνα, από τον Σκώτο Ramsay, βρήκε στον Alessando Augusto de Grasse-Tilly τον πλέον κατάλληλο εμψυχωτή.

Ο Κόμης Alessando Augusto de Grasse, Μαρκήσιος της Tilly γεννήθηκε στις Βερσαλλίες το 1765. Ήταν γιος συνταγματάρχη, διοικητή στόλου στον πόλεμο της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, από τον οποίο κληρονόμησε αρκετές γνώσεις στις Γαλλικές Νήσους της Αμερικής (Αντίλλες). Αξιωματικός και ο ίδιος μυήθηκε νεότατος στον Τεκτονισμό στην Μητέρα Σκωτική Στοά του «Κοινωνικού Συμβολαίου». Στα 23 του εγκατέλειψε την Γαλλία για τον Αγιο Δομήνικο, και από εκεί βρέθηκε στο Charleston και το Cincinnati.

Γνωρίζουμε ότι στα 1797 κατείχε τον 33ο βαθμό.

Μεταξύ 1797 και 1801, ο Κόμης Alessando Augusto de Grasse, Μαρκήσιος της Tilly συμμετείχε ενεργά στην Τεκτονική ζωή των υψηλών Σκωτικών βαθμών, και ήταν μέλος των «Gentlemen of Charleston», οι οποίοι στις 31 Μαίου 1801 εγκατέστησαν το Πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του Κόσμου, ορίζοντας τον John Mitchell, ως Κυρίαρχο Μεγάλο Ταξιάρχη Ιδρυτή.

Το 1804 (όπως γράφει ο P. Naudon), οι κακουχίες του πολέμου ανάγκασαν τα μέλη του Υπάτου Συμβουλίου στο νησί του Αγ. Δομήνικου να χωριστούν. Πολλοί εξ αυτών πήγαν στο Παρίσι έχοντας ως αρχηγό τον AlessandoAugusto de Grasse-Tilly, ως Κυρίαρχο Μεγάλο Ταξιάρχη Ιδρυτή εκείνου του Υπάτου Συμβουλίου, περιβεβλημένο, κάτω από τους κανόνες του Συντάγματος του 1786, με την εξουσιοδότηση να οργανώσει Ύπατα Συμβούλια σε όσα κράτη δεν υπήρχαν.

Στις 16 Μαρτίου του 1805, οι Alessando Augusto de Grasse-Tilly, Pyron, Vidal και Renier, έγραψαν και υπέγραψαν στο Μιλάνο την Συντακτική Πράξη. Το πρωτότυπό της βρίσκεται στα αρχεία του Τάγματος.

Χάρις σε αυτό το αδιαφιλονίκητο και υψηλής αξίας έγγραφο, ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος της Ιταλίας, κατέστη από πλευράς αρχαιότητας ο τρίτος στον κόσμο, μετά τον Μητρικό του 1801 και τον Γαλλικό του 1804.

Το 1808 ο ακούραστος Alessando Augusto de Grasse-Tilly εγκαθιστά Ύπατο Συμβούλιο στην Ισπανία, και στα 1817 στις Βρυξέλλες.

Πέθανε στο Παρίσι το 1845.

Σήμερα, οι συμβολικές Στοές που προήλθαν από τα πιο πάνω γεγονότα, λειτουργούν στην Ιταλία με την επωνυμία «Εθνική Μεγάλη Στοά της Ιταλίας (καταγωγή 1805)»

Τον Νοέμβριο του 2007, οι Στοές που λειτουργούσαν στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη, υπό την Αιγίδα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας (καταγωγή 1805), και με την προσωρινή ονομασία «Ανεξάρτητη Κοινότητα των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας» συγκρότησαν νέα Τεκτονική Δύναμη με την επωνυμία «Κανονική Μεγάλη Στοά των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας».

Σε πανυγηρική συνεδρίαση που έλαβε χώρα στην έδρα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας (καταγωγή 1805), με την συμμετοχή Αντιπροσωπειών πολλών Μεγάλων Στοών του κόσμου, έγινε εγκατάσταση της Κανονικής Μεγάλης Στοάς των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας.

Οι αδδ.΄. Διδάσκαλοι μπορούν, εφ’όσον το επιθυμούν, να συνεχίσουν την μυητική τους πορεία στον Αρχαίο και Αποδεκτό Σκωτικό Τύπο. Για τον λόγο αυτόν, το Ύπατο Συμβούλιο του 33ο της Ιταλίας, τρίτο κατ’αρχαιότητα στον κόσμο, και σύμφωνα με αμετάκλητη Δικαστική απόφαση το μόνο Ύπατο Συμβούλιο της Ιταλίας, έχει ήδη συγκροτήσει Τελετουργικά Δώματα στην Ελλάδα, υπό την αιγίδα του.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

3000 πΧ

Στη Μεσόγειο ακμάζουν οι ιεροτελεστίες των Μυστηρίων με επίκεντρο την Αίγυπτο και τη Μινωϊκή Κρήτη. 0 Μωυσής, μυημένος στα Αιγυπτιακά Μυστήρια, ιδρύει με τη σειρά του τα αντίστοιχα Ιουδαϊκά.

950 πΧ

Ανέγερση του Ναού του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ με τη βοήθεια του βασιλιά της Τύρου Χιράμ. Εξιουδαϊσμός των Αιγυπτιακών Μυστηρίων.

586 πΧ

H Ιερουσαλήμ κυριεύεται από τον Ναβουχοδονόσωρα και καταστρέφεται ο Ναός του Σολομώντα. Τα Ιουδαϊκά Μυστήρια διακόπτονται για 50 χρόνια. Με την απελευθέρωση των Εβραίων ανοικοδομείται ο Ναός και επιχειρείται για πρώτη φορά να καταγραφούν τα τυπικά των Ιουδ. Μυστηρίων από μνήμης. Οι τελετουργίες ξαναρχίζουν. Από τη Ρώμη, το μυστηριακό σύστημα των Κολλεγίων διαδίδεται σε όλη την Ευρώπη από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες.

395 μ.Χ.

Με διάταγμα του, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος καταργεί τις εκδηλώσεις της αρχαίας θρησκείας. Η Αιγυπτιακή μορφή των Μυστηρίων υποχωρεί, ενώ ενισχύεται η ιουδαϊκή που συμφωνούσε περισσότερο με τη χριστιανική πίστη.

423

Διάταγμα του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μικρού για κατάργηση των αρχαίων μυστηρίων και αυστηρές ποινές για όσους συνέχιζαν την τέλεσή τους. Καταστροφή των αρχαί ων ναών, βιβλιοθηκών και αγαλμάτων. Διωγμός των μυστικών εταιριών από την Εκκλησία και των συντεχνιών των επαγγελματιών Τεκτόνων.

Το μοναχικό τάγμα των Κάλδων εμφανίζεται για ένα διάστημα σε Ιρλανδία και Σκωτία. Παράλλη λα, στα Βρετανικά νησιά κάνει γνωστή την παρουσία της μια μυστηριακή παράδοση προερχόμενη από τη συγχώνευση στοιχείων από τα Χριστιανικά Μυστήρια, τα Μυστήρια των Εσσαίων, τα Μιθραϊκά, τα Ρωμαϊκά Κολλέγια και τα εγχώρια Μυστήρια των Δρυίδων.

600

Τα Ρωμαϊκά Κολλέγια επιβιώνουν στη μορφή των Κομπανιονάζ.

1099

Ιδρύθηκε το Τάγμα του «Ναού της Σιών» από τον Γοδεφρείδο ντε Μπουγιόν και η έδρα του ήταν αρχικά το αβαείο της Δέσποινας Μας του Όρους της Σιών στην Ιερουσαλήμ.

1118

Ιδρύεται το Τάγμα των Ιπποτών του Ναού. Το 1118 στην Ιερουσαλήμ, αμέσως μετά την 1η σταυροφορία ο Γάλλος ιππότης Hugues de Payens και 8 σύντροφοί του έδωσαν όρκους πενίας και πίστης στο Χριστό, συστήνοντας το πρώτο ιπποτικό-μοναστικό τάγμα με την επωνυμία «φτωχοί ιππότες του Χριστού και του Ναού». Ο τότε Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ Βαλδουίνος ο 2ος τους υποστήριξε υλικά και οικονομικά και τους παραχώρησε ένα κατάλυμα για να στεγαστούν, με αντίτιμο την προστασία των προσκυνητών των Αγίων Τόπων. Το κατάλυμα που τους παραχωρήθηκε βρισκόταν στο χώρο όπου πιστευόταν πώς ήταν κάποτε χτισμένος ο Ναός του Σολόμωντα. Από εκεί πήραν και το όνομα με το οποίο έμειναν στην ιστορία

1136

Στη Σκωτία, κατά τη διάρκεια της οικοδόμησης της Melrose Abbey Church, περιοδεύοντες Τέκτονες αφήνουν τα σημεία τους λαξευμένα σε πέτρες.

1140

Kilwinning. Ιδρύεται το παλαιό Αβαείο της πόλης, αφιερωμένο στον Αγιο Ουίνινκ, από περιοδεύοντες Τέκτονες το 1140, οι οποίοι θεωρούνται και ιδρυτές της πρώτης Στοάς της Σκωτίας.

1147

Η Αρχαία Στοά του Stirling στη Σκωτία, ισχυρίζεται οτι εκπροσώπησε το σώμα των Τεκτόνων στιςεργασίες ανέγερσης του Cambies Kenneth Abbey, που ιδρύθηκε από το βασιλιά Δαυίδ Α' της Σκωτίας, όπως φαίνεται σε έγγραφο των αρχείων της πόλης Aberden με χρονολογία 1483. (Τα πρακτικά της Στοάς Ancient Stirling, ξεκινούν από το 1670).

1173

Αποδίδεται ο τίτλος Magister στον William of Sens στην συνεδρίαση των Τεκτόνων τουCanterbury στην Αγγλία. Ο ίδιος τίτλος αποδίδεται στον William τον Englishman, ο οποίος σχεδίασε τον καθεδρικό ναό του Converty που χτίστηκε μεταξύ 1187 και 1199.

1244

Ο όρος Master Mason (Διδάσκαλος Τέκτων) περιλαμβάνεται σε γαλλικό έγγραφο.

1254

Ο Λουδοβίκος ο Θ', ο επονομαζόμενος και Αγιος Λουδοβίκος, βασιλιάς της Γαλλίας, φέρεται να έχει ιδρύσει Αδελφότητα της Βασιλικής Αψίδος του Αγιου Τάφου.

1286

Σε έγγραφο αναφέρεται ότι ο Τζέιμς, λόρδος Στιούαρτ της Σκωτίας δέχτηκε ως Τέκτονες τον Αγγλο κόμη του Γκλόστερ και τον Ιρλανδό κόμη του Όλστερ στη Στοά του Kilwinning. Το παλαιό Αβαείο της πόλης, αφιερωμένο στον Αγιο Ουίνινκ, ιδρύθηκε από περιοδεύοντες Τέκτονες το 1140, οι οποίοι θεωρούνται και ιδρυτές της πρώτης Στοάς της Σκωτίας. Στις παραδόσεις αυτές στηρίχτηκε η Μητέρα Στοά του Σκωτικού Τεκτονισμού Kilwinning.

Στις αρχές του 15ου αιώνα, επί Βασιλείας Ιάκωβου του Β', οι Σεντ Κλερ, βαρόνοι του Ρόσλιν, κληρονόμοι πάτρωνες του Σκωτικού Τεκτονισμού, τελούσαν εδώ τις ετήσιες συνελεύσεις τους και εξέδιδαν ιδρυτικά διπλώματα για άλλες Στοές στο Βασίλειο της Σκωτίας.

1307

Στις 13 Οκτωβρίου του 1307 με εντολή του Βασιλιά Φιλίππου της Γαλλίας, στην οποία συνηγόρησε αργότερα και ο Πάπας Κλήμεντης ο 5ος, συνελήφθησαν όλα τα μέλη του Τάγματος του Ναού στην Γαλλία, μεταξύ των οποίων και ο Μέγας Μάγιστρος Jacques de Molay, και ο Geoffrey de Charney. Επρόκειτο για μια καλά οργανωμένη επιχείρηση η οποία κατάφερε να αιφνιδιάσει τους Ναίτες. Τα μέλη του Τάγματος συλλαμβάνονται, βασανίζονται και οδηγούνται στην πυρά.

1314

Ο Jacques de Molay, Μεγάλος Διδάσκαλος του Τάγματος του Ναού, που είχε συλληφθεί το 1307 ανακάλεσε την ομολογία που είχε δώσει μετά από βασανιστήρια και διακήρυξε τόσο τη δική του αθωότητα, όσο και το άδικο και ψευδές των κατηγοριών εναντίον ολόκληρου του τάγματος. Μετά από αυτή την ανάκληση της ομολογίας του, στην οποία τον ακολούθησε και ένας από τους υπαρχηγούς του, οδηγήθηκε στην πυρά, στις 19 Μαρτίου 1314. Ο Jacques de Molay, μέσα από την πυρά, καταράστηκε τον Πάπα και το Βασιλιά της Γαλλίας να εμφανισθούν ενώπιον του δικαστηρίου του Θεού σε σαράντα ημέρες. Η κατάρα του εισακούστηκε, και στον προκαθορισμένο χρόνο, και οι δύο έδωσαν λόγο στον Μεγάλο Δημιουργό.

1314

Το 1314, είναι το έτος ίδρυσης του Τεκτονισμού οτη Σκωτία από τον βασιλιά Ρόμπερ ντε Μηρούς ο οποίος πήρε και τον τίτλο του Μεγάλου Διδασκάλου του Βασιλικού Τάγματος του Ερεδώμ στοKilwinning, σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Τορί και τον Αγγλο ιστορικό δρ. Όλιβερ.

1356

Ο Δήμαρχος του Λονδίνου και οι άλλες αρχές της πόλης, θεσπίζουν κανονισμούς για το Σώμα των Τεκτόνων.

1375

Ιδρύεται η Εταιρία των Τεκτόνων της Πόλης του Λονδίνου, αν και ανεπίσημα προϋπήρχε. Η Εταιρία αντιπροσωπεύεται στη σύνοδο του Δημοτικού συμβουλίου του ίδιου έτους.

1376

Οι Τέκτονες που αποτελούν την Εταιρία του Λονδίνου αναφέρονται ως Ελευθεροτέκτονες. Η λέξη υπάρχει στο «Letter Book H» του Λονδίνου, με ημερομηνία 9 Αυγούστου.

1390

Χρονολογία στην οποία αποδίδεται το χειρόγραφο Regius. Το χειρόγραφο Regius ήταν ένα ποίημα που περιελάμβανε Τεκτονικούς και ηθικούς κανόνες.

1429

Η φράση «Μasons of the Lodge» (Τέκτονες της Στοάς) αναφέρεται στα αρχεία του Canterbury Cathedral.

1441

Τεχνίτες από την Ευρώπη, με εντολή του Σινκλέρ, έρχονται για να οικοδομήσουν το ναό του Ρόσλιν, διακοσμημένο με τεκτονικά σύμβολα καθώς και με το διάσημο γλυπτό του δολοφονημένου «Γιου της Χήρας». Στην περιοχή του έδινε στους τσιγγάνους την άδεια να δίνουν θεατρικές παραστάσεις και να αναβιώνουν κάθε Μάϊο τελετές προς τιμήν του Πράσινου θεού της Γονι μότητας και της Μέινι Μάριον, που έφθασαν ως εμάς μέσα από το θρύλο του Ρομπέν των Δασών. Ο Ιάκωβος Β', βασιλιάς της Σκωτίας, διορίζει τον σερ Γουίλιαμ Σεντ Κλερ (αναφερόμενο και ως Σινκλέρ) προστάτη και υπερασπιστή των Σκώτων Τεκτόνων. Το αξίωμα αυτό παρέμεινε κληρονομικό στηνοικογένειά του μέχρι την άνοδο του Ιάκωβου Στ' στο θρόνο της Αγγλίας.

1459

Σύμφωνα με τον Αββά Γκραντινιέ, στις 25 Απριλίου 1459 σε συνεδρίαση του Ράτισμπον αποφάσισαν ότι ο Αρχιτέκτων των έργων και οι διάδοχοι του ανακηρύσσονται Ισόβιοι Μεγάλοι Διδάσκαλοι των Γερμανών Ελευθεροτεκτόνων.

Την απόφαση επικύρωσε ο Αυτοκράτωρ Μαξιμιλιανός και βάσει αυτής η «Υψηλή Καλύβη», δηλαδή η Μεγάλη Στοά του Στρασβούργου, ανελάμβανε δικαστική δικαιοδοσία εφ' όλων των Γερμανικών Στοών. Το Στρασβούργο κατέχει στο Γερμανικό Τεκτονισμό την ίδια θέση που κατέχει η Υόρκη για τον Αγγλικό, και το Kilwinning για τον Σκωτικό.

Η ίδια χρονιά είναι και η χρονολογία των Συνταγμάτων του Στρασβούργου, των Γερμανών Λιθοδόμων, στο οποίο αναφέρονται σαφώς οι τρεις τεκτονικοί βαθμοί του Μαθητού, του Εταίρου και του Διδασκάλου. Περιέχουν την επίκληση των ονομάτων «του Πατρός και Υιού και Άγιου Πνεύματος, της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας και των ευλογημένων δούλων της, των Αγιων Τεσσάρων Εστεμμένων Μαρτύρων». Ο Αρχιτέκτων Έριχ Φον Στάινμπαχ κάλεσε Ελευθεροτέκτονες από την Γερμανία και την Ιταλία για να βοηθήσουν στην ανέγερση του ναού της πόλης.

1462

Με τις διατάξεις Torgau Ordinances (Διατάξεις του Τοργκάου) των Γερμανών Λιθοξόων γίνονται μικρές τροποποιήσεις στα Συντάγματα του Στρασβούργου. Εδώ επαναλαμβάνεται ο σεβασμός τους προς τους Τέσσερις Εστεμμένους Μάρτυρες που τους θεωρούν προστάτες Αγίους τους.

1464

Μια επιστολή του έτους αυτού στην Αγγλία, απευθύνεται στο «Σεβάσμιο και αδελφό μου Τζον Πάστον». Η συγκεκριμένη αυτή επιστολή έχει σταλεί εν όψει των Χριστουγέννων και του νέου έτους. Ο άγνωστος επιστολογράφος αναφέρεται επίσης στον «Διδάσκαλό μας Thomas Babynghton, κύριο και ηγεμόνα του Τάγματος μας». Όλοι οι μελετητές της μεσαιωνικής Αγγλίας γνωρίζουν τα Paston letters, δηλαδή την αλληλογραφία της οικογένειας Πάστον στην περίοδο 1422-1509, η οποία αντανακλά την ιστορία της εποχής αυτής. Προφανώς, όλοι ήταν μέλη ενός τάγματος του «Holy Order of the Temple of Syon». Μερικά χρόνια αργότερα, στις 4 Φεβρουαρίου 1482, η Μargaret, σύζυγος του Τζον Πάστον, θυγατέρα και κληρονόμος του John Mauteby Squier, αφήνει στη διαθήκη της οδηγίες για τη διακόσμηση του τάφου της. Κάτω από τα οικόσημα του πατέρα της θέλει να χαραχτεί η φράση «In God is my trust». Με ελάχιστες παραλλαγές, θα συναντήσουμε αργότερα τη φράση αυτή σε κάποιους ακόμα τάφους Τεκτόνων, ενώ με μια μικρή παραλλαγή θα στολίσει από το 16ΟΟ το οικόσημο της εταιρίας των Τεκτόνων του Λονδίνου «In the Lord is all our Trust». Τα στοιχεία αυτά αναφέρονται στην ιστορία του Τεκτονισμού του R.F.Gould που εκδόθηκε το 1920. Ο R.F.Gould σημειώνει πως απευθύνθηκε στον Gairdener τότε εκδότη και μελετητή των Paston Letters, ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να του δώσει παραπάνω πληροφορίες. Το γράμμα που προαναφέρεται, φέρει αντί υπογραφής ένα εραλδικό σύμβολο που σημαίνει «πηγή».Κλείνει δε με την φράση «Γραμμένο στο Ναό της Σιών». Ο Gairdener δεν γνώριζε αν υπήρξε ποτέ κάποιο τάγμα της Σιών. Γνώριζε όμως ότι σύμφωνα με το Dugdales Origines Juridicales κάποιοςThomas Babyngton, είχε εκλεγεί στη θέση του λέκτορα στο Inner Temple. Μέλη του ήταν σίγουρα και πολλά άτομα από το στενό κύκλο του Πάσιον.

Το Inner Temple ιδρύθηκε από Ναΐτες Ιππότες στην Αγγλία, επιβίωσε των παπικών διωγμών και από το 1350 παραμένει μέχρι σήμερα κέ ντρο διδασκαλίας νομικών. Το έμβλημα του ήταν ως το 16ο αιώνα το ίδιο με των Ναϊτών, δηλαδή δυο ιππότες πάνω σε ένα άλογο, αλλά σε κυανό φόντο. Στη συνέχεια, η απεικόνιση των δυο ιπποτών αντικαταστάθηκε από ένα ζευγάρι φτερά και το άλογο μεταβλήθηκε σε Πήγασο.

Αυτό που δεν γνώριζαν στις αρχές του 20ού αιώνα και αποδείχτηκε αργότερα, ήταν ότι υπήρξε πράγματι Τάγμα του «Ναού της Σιών». Ιδρύθηκε το 1099 από τον Γοδεφρείδο ντε Μπουγιόν και η έδρα του ήταν αρχικά το αβαείο της Δέσποινας Μας του Όρους της Σιών στην Ιερουσαλήμ. Τα τελευταία 27 χρόνια έχει αναπτυχθεί μια απίθανη βιβλιογραφία γύρω από το τάγμα της Σιών, το οποίο υποτίθεται ότι α πό μια εποχή και μειά μετονομάστηκε σε Ηγουμενείο της Σιών. Είναι βέβαιο πως είχε στενή σχέση με το Τάγμα των Ιπποτών του Ναού κα θώς και με πρόσωπα που σχετίζονταν με τον Τεκτονισμό. Το γεγονός οτι αναφέρεται στα Paston Letters - τα οποία δεν συνδέονται διόλου με τον Τεκτονισμό ή με οποιαδήποτε ομάδα ενασχο λούμενη με τον εσωτερισμό - προσθέτει απροσδόκητα κάποια στοιχεία για μια περίοδο του Τεκτονισμού για την οποία ελάχιστα γνωρίζουμε.

1475

Όλοι οι Τέκτονες της Σκωτίας συγχωνεύονται σε ένα σωματείο υπό την αι γίδα των Αρχών του Εδιμβούργου σε τελετή που έγινε στο Saint Marys Chapel.

1479

Ο όρος Μaster Mason ακολουθεί το όνομα του William Orchard στο Magdalen College της Οξφόρδης.

1495

Η λέξη Ελευθεροτέκτων εμφανίζεται για πρώτη φορά σε διάταξη με νομοθετικό περιεχόμενο που φέρει τη σφραγίδα του Ερρίκου του 7ου (ΙΙ,c.xxii).

1536

ΑΓΓΛΙΑ. Ο ηγούμενος και η συνέλευση του Bath τοποθετούν τον John Multon στο «Γραφείο του Μάγιστρου όλων των εργασιών που κοινώς καλούνται Ελευθεροτεκτονισμός».

1537

Εταιρία των Τεκτόνων του Λονδίνου αναφέρεται ως Εταιρία των Ελευθεροτεκτόνων (Company of Freemasons).

1563

Συγγραφή του Brother Book των Γερμανών Λιθοξόων. Από αυτό μαθαίνουμε ότι είχαν μυστικό χαιρετισμό και χειραψία που όμως ποτέ δεν έπρεπε να περιγραφεί γραπτά.

1578

ΑΓΓΛΙΑ. Οι λογαριασμοί του κτιρίου του Corpus Christi College κάνουν διάκριση ανάμεσα στους «Πρακτικούς» και τους «Ελεύθερους» Τέκτονες.

1583

Χρονολογία κατά την οποία η Μεγάλη Στοά της Αγγλίας απο δέχεται ότι αναφέρεται στο παλαιότερο χρονολογημένο έγγραφο Συντάγματος, με την αυστηρά τυπική έννοια του όρου.

1583

Σε συμβολαιογραφικό έγγραφο της Σκωτίας, με αυτή τη χρονολογία αναφέρεται η Στοά Saint Maryτου Dundee.

1583

Ο Γουίλλιαμ Σόου, σύμβουλος του Ιάκωβου Στ' (μετέπειτα Ιάκωβου Α' της Αγγλίας), διορίζεται «Διδάσκαλος των Βασιλικών Έργων» και «Γενικός Επόπτης των Τεκτόνων».

1598

Έκδοση στη Σκωτία, του Καταστατικού Χάρτου του Σόου, νόμων και κωδίκων που δημοσιεύτηκαν από τον ίδιο, ο οποίος αναφέρεται ως «Κύριος των Βασιλικών Έργων και Γενικός Επόπτης των Τεκτόνων». Σε αυτά γίνεται ιδιαίτερη μνεία στη Στοά Kilwinning, που αποκαλείται Head Lodge(Ηγετική Στοά), και στο προβάδισμά της απέναντι στη Στοά του Εδιμβούργου Saint Marys Chapel, που για λόγους σκοπιμότητας, σύμφωνα με το έγγραφο, πήρε το προβάδισμα ως Κύρια (Principal) Στοά.

Αναφέρεται ακόμη στους «Μαθητές, Εταίρους και Διδασκάλους» με τους ίδιους όρους όπως τους γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, δηλαδή Entered Apprentice, Fellow Craft και Master Mason. Το ιδιόχειρο αντίγραφο του κανονισμού σώζεται στο αρχαιότερο βιβλίο πρακτικών της Στοάς Saint Marys Chapel υπ' αριθμ.1 στο Εδιμβούργο.

1598

Με τη χρονολογία αυτή έχουμε αρχεία της Στοάς Aitchisons Heaven της Σκωτίας, η οποία δεν υφίσταται πλέον.

1599

Έκδοση στη Σκωτία, των δευτέρων κανονισμών του Σόου. Η σπουδαιότητα έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά, και συγκαλυμμένα, γί νεται αναφορά σε μια υπάρχουσα εσωτερική γνώση μέσα στην Αδελφότητα. Αποδεικνύει επίσης ότι η Μητέρα Στοά του Σκωτικού Τεκτονισμού, Lodge Mather Kilwinning υπ' αριθμ. Ο, υπήρχε και παρέμενε ενεργή εκείνη την εποχή.

Δίνονται οδηγίες προς όλες τις Στοές, και όχι προς τους συνεταιρισμούς, oτι πρέπει να τηρούν γραπτά πρακτικά, να συγκαλούν τακτικές συνεδριάσεις σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, καθώς και ετήσιες συνεδριάσεις. Αυτή είναι η αιτία που τα αρχαιότερα γνωστά πρακτικά χρονολογούνται από τότε. Σύμφωνα με τα αρχεία της Μεγάλης Στοάς της Σκωτίας, ο Γουίλιαμ Σόου μπορεί με ασφάλεια να θεωρηθεί πατέρας και ιδρυτής του σύγχρονου Ελευθεροτεκτονισμού.

1539

Προσπάθεια του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου του Α' να εξολοθρεύσει κάθε είδους αδελφότητα.

1599

Xρονολογία που αναφέρεται στα πρώτα γνωστά πρακτικά της Στοάς Saint Marys Chapel, δηλαδή της Στοάς του Εδιμβούργου. Θεωρείται παγκοσμίως η αρχαιότερη αναφορά σε πρακτικά Στοάς η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί χωρίς διακοπή μέχρι σήμερα.

1600

Ο John Boswell του Auchinlec, βοηθός του Γουίλιαμ Σόου, παρευρέθηκε στις 8 Ιουνίου αυτού του έτους σε συνεδρίαση της Στοάς Saint Marys Chapel στη Σκωτία. Πρόκειται για την παλαιότερη αυθεντική μαρτυρία παρουσίας μη τεχνίτη Τέκτονα σε Στοά. Η υπογραφή του Boswell ακολουθείται από ένα σταυρό μέσα σε κύκλο, σύμβολο που σχετίζεται με τους Ροδόσταυρους.

1602

Στο έγγραφο που είναι γνωστό ως «Προνόμιο των Σεντ Κλερ» επαναβεβαιώνεται π υποταγή και αναγνώριση προς τον Γουίλιαμ Σίνκλέρ και τους απογόνους του ως επόπτες, προστάτες και δικαστές της Συντεχνίας των Τεκτόνων. Υπογράφεται οπό αντιπροσώπους Στοών του Εδιμβούργου.

1619

Στο βιβλίο πρακτικών της Εταιρίας των Τεκτόνων του Λονδίνου χρησιμοποιείται ο όρος «Αποδεδεγμένος» για να χαρακτηρίσει κάποια μέλη.

1620

Στα πρακτικά της Εταιρίας των Τεκτόνων του Λονδίνου αναφέρεται ότι η Στοά των Αποδεδεγμένων (Accepted) αποτελεί σώμα καθαρά ξεχωριστό από την Εταιρία, αλλά προσαρτημένο σε αυτήν ή δη από το 1356. Ο Νίκολας Στόουν υπήρξε δάσκαλος της Εταιρίας κατά την περίοδο 1633-1634, με τον τίτλο Master Mason of the King. Το 1682, ο Ηλίας Ασμολ προσεκλήθη στη συνεδρίαση κάποιας Στοάς στο Τεκτονικό Μέγαρο του Λονδίνου, που θεωρείται με βεβαιότητα πως ήταν η Στοά των Αποδεδεγμένων, όπου και παρευρέθη στη μύηση έξι μελών, από το οποία δυο ήταν μέλη και της Εταιρίας των Τεκτόνων του Λονδίνου. Στα αρχεία της Στοάς των Αποδεδεγμένων συμπεριλαμβάνεται και ένα βιβλίο Συνταγμάτων που έδωσε ο Ρόμπερτ Φλόυντ.

1620

Ξεκινά η τήρηση γραπτών αρχείων των συνεδριάσεων της Στοάς της Γλασκόβης.

1621

Η Εταιρία των Τεκτόνων της Γερμανίας, χρησιμοποιεί σημεία αναγνώρισης.
Χρήση σημείων αναφέρεται από τον Αββά Γκραντινιέ στο «Ιστορικά και
Τοπογραφικά Δοκίμια», όπου μας πληροφορεί ότι ο Ντότσιγγερ, αρχιτέκτων του καθεδρικού ναού του Στρασβούργου, έδωσε το 1452
στους Διδάσκαλους οικοδόμους ιδιαίτερη λέξη και σημεία αναγνώ
ρισης.

1630

Εκδίδεται στη Σκωτία ο δεύτερος «Καταστατικός Χάρτης των Σεντ Κλερ». Από τις υπογραφές φαίνεται οτι υπάρχουν νέες Στοές στο Νιαντί, τη Γλασκόβη, το Αιρ και το Στίρλιγκ.

1633

Ο John Stow αναφέρει στο Survey of London πως τα μέλη της Εταιρίας των Τεκτόνων του Λονδίνου αποκαλούνται και Ελευθεροτέκτονες.

1634

Στις 3 Ιουλίου 1634 ο υποκόμης Canada, γιος του κόμη του Stirling, συνοδευόμενος από τον αδελφό του Sir Antony Alexander και τον Sir Alexander Strachan, γίνονται Εταίροι της Αδελφότητας στη Στοά Saint Marys Chapel υπ' αριθμ. 1, στη Σκωτία.

1637

Στις 13 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το ημερολόγιο του κόμη Ροθς, στη Σκωτία, αναφέρεται για πρώτη φορά η «λέξη του Τέκτονα», η γνωστή ως «Λέξη αναγνώρισης». Τον επόμενο χρόνο, ο κόμης συνυπογράφει με άλλους εξέχοντες Σκώτους το λεγόμενο «Εθνικό Συμβόλαιο» με το οποίο διαμαρτύρονται για την κατάχρηση εξουσίας από το βασιλιά Κάρολο Α', ο οποίος είχε διατάξει την κατάργηση του σκωτικού κοι νοβουλίου. Για να καταστείλει την αντίδραση αυτή, ο Κάρολος εισέβαλε στη Σκωτία.

1638

0 Henry Adamson από το Περθ παρουσιάζει στο Εδιμβούργο το ποίημα του «θρηνωδία των Μουσών», στο οποίο περιλαμβάνονται οι στίχοι: «For we, Brethren of the Rosie Cross, we have the Masons word and the second side» (Διότι εμείς, Αδελφοί του Ρόδινου Στουρού, έχουμε τη Λέξη των Τεκτόνων και τη Δεύτερη Όραση).

1641

Ο Σκωτικός στρατός καταλαμβάνει το Νιουκάστλ. Στις 20 Μαΐου της ίδιας χρονιάς γίνεται η πρώτη καταχωρημένη μύηση σε αγγλικό έδαφος. Ο σερ Ρόμπερτ Μόρεϊ, γενικός διοικητής του εκτόςΣκωτίας στρατού, μυείται στην Αρχαία Στοά του Εδιμβούργου Saint Marys Chapel. Στην μύηση παρίσταται και ο στρατηγός Αλεξάντερ Χάμιλτον, ο οποίος είχε μυηθεί ένα χρόνο πριν, στις 20 Μαΐου 1640. 0 Μόρεϊ υπηρέτησε σε πολλά δημόσια αξιώματα, μεταξύ άλλων και ως Υπουργός Οικονομικών της Σκωτίας, κερδίζοντας την αποδοχή όλων για την ανυστεροβουλία του και τις υψηλόφρονες προθέσεις του. Ήταν πασίγνωστος χημικός και μαθηματικός και μεγάλος προστάτης των Ροδόσταυρων. Θεωρούσε τη "Βασιλική Εταιρία ως το μεγαλύτερο επίτευγμα του. Η Φράνσις Τέιτς γράφει για τον Μόρεϊ ότι «έκανε τα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο για την ίδρυση της Βασιλικής Εταιρίας αλλά και για να πεισθεί ο Κάρολος Β' να τη θέσει υπό την αιγίδα του».

1642

Πρώτη χρονολογία στα γραπτά αρχεία της Στοάς Mather Kilwinning της Σκωτίας.

1652

Στη σύνοδο πρεσβυτεριανών στο Κελσώ της Γαλλίας, στις 24 Φεβρουα ρίου, ανακοινώνεται ότι εκπρόσωποι της Εκκλησίας έγιναν Ελευθεροτέκτονες.

1652

Αποκάλυψη μυστικών εθίμων κατά τη διάρκεια της εισδοχής νέων μελών στο ΓαλλικόCompagnonnage (Εταιρισμός). Το 1655 καταδικάζονται ως ασεβείς από το θεολογικό Πανεπιστήμιοτων Παρισίων.

1655-56

Η Εταιρία των Ελευθεροτεκτόνων του Λονδίνου μετονομάζεται σε «Σεβασμία Εταιρία των Τεκτόνων του Λονδίνου».

1658

Η Στοά του Scoon & Perth της Σκωτίας, επιβεβαιώνει σε έγγραφα της οτι ο Τζον Mάϊλιν, «Διδάσκαλος» της Στοάς του Scoon, μύησε κατόπιν επιθυ μίας του την Αυτού Μεγαλειότητα, τον Ιάκωβο Στ', ως «ελεύθερο άντρα, Τέκτονα και Εταίρο».

Η μύηση αυτή πρέπει να έγινε τη 15η Απριλίου 1601, όταν ο Ιάκωβος επισκέφτηκε επίσημα το Περθ. Αναφέρεται επίσης και στο «Ναό των Ναών» από τον οποίο προήλθε η πρώτη Στοά της Σκωτίας Kilwinning. Από αυτή δημιουργήθηκε το Αβαείο καθώς και η δεύτερη Στοά της Σκωτίας,του Scoon & Perth. Τρίτη Στοά σε σειρά αρχαιότητας είναι η Stirling.

1658

H Στοά Scoon & Perth (Σκωτία) χαρακτηρίζεται οτο πρακτικό της ως
«Ελεύθερη Στοά».

1665

Ένας απολογισμός πεπραγμένων της Εταιρίας Τεκτόνων του Λονδίνου αυτού του έτους σώζεται με τη χρονολογία αυτή, ενώ ένας ακόμη χρονολογείται ως το 1676. Και οι δυο περιέχουν αντίγραφα των Συνταγμάτων και καταλόγους μελών που χαρακτηρίζονται Αποδεδεγμένοι Τέκτονες.

1670

Τα πρακτικά της Στοάς Ancient Stirling της Σκωτίας, ξεκινούν από αυτό το έτος. Η Στοά όμως αναφέρεται στα αρχεία της κωμόπολης του Αberdeen από το 1483.

1670

Από τους 49 Δασκάλους της Στοάς Αberdeen της Σκωτίας που αναφέρονται στα αρχεία, λιγότερο από το ένα τέταρτο ασχολούνταν με το οικοδομικό επάγγελμα. Ανάμεσα στα μέλη της είναι κληρικοί, χειρουργοί, έμποροι και τρεις ευγενείς. Ένας από αυτούς ήταν ο ηλικιωμένος Gilbert, δέκατος κόμης του Εrrol, ο οποίος είχε μυηθεί σε νεαρή ηλικία.

1672

0 John, κόμης του Cassilis, εκλέγεται επικεφαλής της Στοός Kilwinning της Σκωτίας. Τον διαδέχεται ο Sir Alexander Cunningham και αυτόν ο Alexander κόμης του Eglinton. Επόπτης της Στοάς το 1678 είναι ο λόρδος W. Cochran.

1675

Όπως αναφέρει ο Waite, τότε πιστεύεται πως δημιουργήθηκε το Τάγμα των Μαύρων Αδελφών που ανέπτυξε δραστηριότητα στη Γερμανία και που χρησιμοποιούσε τα τυπικά του Καδός. Ο Παγγών αναφέρει ότι ο βαθμός του Καδός (Kadosh) δημιουργήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1118, ενώ οMackey θεωρεί ότι ο βαθμός αυτός παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη Λυών το 1743.

1677

Η υπ' αριθμ. 2 Στοά Canongate Kilwinning της Σκωτίας, λαμβάνει το ιδρυτικό δίπλωμα από τη μητέρα Στοά Kilwinning,, υπ' αριθμ. 0, στις 20 Δεκεμβρίου του 1677 και μνημονεύεται σταπρακτικά με την ίδια ημερομηνία της Στοάς Kilwinning. Στις αρχές του 17ου αιώνα συμπεριλάμβανε στα μέλη της τους πρώτους μεταξύ των ευγενών της Σκωτίας. Η ανεπιτυχής επανάσταση του 1715 έστειλε στην εξορία ό σους διέφυγαν το θάνατο στο πεδίο της μάχης. Με τη σύγχυση που επακολούθησε, τα αρχεία χάθηκαν ή καταστράφηκαν. Το αρχεία που υπάρχουν, αρχίζουν ως εξής: «Canongate, 13 Φεβρουαρίου 1735, 5735 α.φ.Χ. (δηλαδή, αφή φωτός Κόσμου). Η Στοά συνελθούσα σύμφωνος προς την αναστολή υποδεικνύει...», επιβεβαιώνοντας την παράδοση που ισχύει και σήμερα, πως μια Στοά, ό,τι και να συμβεί, ποτέ δεν κλείνει, απλά μόνο αναστέλλει τις εργασίες της.

1688

Γαλλία. Στις 25 Μαρτίου 1688 δημιουργείται η πρώτη Στοά, για την οποία έχουμε γραπτά στοιχεία στη Γαλλία, από μέλη του Βασιλικού Ιρλανδικού Συντάγματος που ακολούθησε τον Κάρολο Β' στην εξορία.

1690

Στα αρχεία της Στοάς Μelrose τη Σκωτίας, χρησιμοποιείται η λέξη «Fellowcraft» (Εταίρος).

1691

Δημιουργείται στην Αγγλία, η Στοά της Χήνας και της Εσχάρας του Saint Pauls Churchyard.

1693

Στην ετήσια τελετουργία των Τεκτόνων του Halberstadt στην Γερμανία, παρίσταται ο Βασιλικός Πρίγκιπας. Στη διάρκεια της αναφέρθηκαν οι λέξεις επικοινωνίας μεταξύ των Γερμανών Λιθοδόμων.

1700

Η Εταιρία Τεκτόνων του Λονδίνου (Masons Company) και η στοά Society of Freemasons χώρισαν αυτή τη χρονιά.

1703

Ιδρύεται στην Αγγλία, η Στοά του Alnwick.

1704

Χρονολογία του παλαιότερου καταλόγου Τεκτόνων της
Ancient York Lodge στην Αγγλία, στα μέλη της οποίας δεν περιλαμβάνεται κανένας Επαγγελματίας Τέκτονας αλλά μόνο θεωρητικοί.

1707

Αυτοκρατορική απόφαση καταργεί την κυριαρχία της Στοάς του Στρασβούργου στους Γερμανούς Λιθοδόμους.

1716

Αγγλία. Στην εισαγωγή της δεύτερης έκδοσης των Συνταγμάτων του, που έγινε το 1738, ο Άντερσον γράφει: «Αφού τέλειωσε η επανάσταση το 1716, οι λίγες στοές του Λονδίνου σκέφτηκαν να συσπειρωθούν κάτω από ένα Μεγάλο Διδάσκαλο σαν το κέντρο της Ενωσης και της Αρμονίας». Οι στοές αυτές, που τα ονόματα τους προέρχονταν από το μέρος στο οποίο συνεδρίαζαν, ήταν: Της μπυραρίας Χήνας και της Εσχάρας στο Saint Pauls Churchyard. Της μπυραρίας Crown στο Parkers Lane, κοντά στο Drurylane. Της ταβέρνας Appletree στην Charles street του Covent Garden. Και της ταβέρνας Rummer and Grapes στο Channel Row του Westmister.Αυτοί και μερικοί παλαιοί αδελφοί συναντήθηκαν στο λεγόμενο Appletree (ταβέρνα που βρισκόταν στην περιοχή Charles St. του Covent Garden) και προεδρεύοντος του παλαιοτέρου ΔιδασκάλουΤέκτονος Master Mason, βαθμός που τώρα αποκαλείται Master of the Lodge, δηλαδή Σεβάσμιος Σtοάς) ανακήρυξαν εαυτούς Μεγάλη Στοά Pro Tempore in Due Form.

Στη συνέχεια αναβίωσαν την Τριμηνιαία Επικοινωνία των Αξιωματικών των Στοών (την οποία ονόμασαν Μεγάλη Στοά) και αποφάσισαν να οργανώσουν την Ετήσια Σύνοδο και Εορτασμό και να επιλέξουν ανάμεσα τους ένα Μεγάλο Διδάσκαλο, ώστε να τιμώνται από την παρουσία ενός ευγενούς αδελφού στην κεφαλή τους.
Ακολούθως, την ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, κατά το τρίτο έτος της βασιλείας του Γεωργίου του Α' (24 Ιουνίου 1717), η Σύνοδος των Ελευθέρων και Αποδεδεγμένων Τεκτόνων συνήλθε στην μπυραρία της Χήνας και της Εσχάρας. Πριν από το δείπνο, ο προεδρεύων παλαιότερος Διδάσκαλος Τέκτονας πρότεινε έναν κατάλογο ενδεδειγμένων υποψηφίων. Και οι Αδελφοί, διά ανατάσεως της χειρός εξέλεξαν τον Antony Sayer, Gentleman, «Μεγάλο Διδάσκαλο των Τεκτόνων». Από αυτή την ημερομηνία ξεκινά η ιστορία του παγκόσμι ου σύγχρονου Τεκτονισμού.

1725

Ο Τσάρλς Ράντκλιφ, εξώγαμος εγγονός του Κάρολου Β', γί νεται Μέγας Διδάσκαλος των Γαλλικών Στοών. Θα παραμείνει στη θέση αυτή για περισσότερο από 10 χρόνια.

1726

Η αρχαιότερη παρουσία του βαθμού του Διδασκάλου Τέκτονος αναφέρεται στα πρακτικά της Στοάς του Dumparton Kilwinning Lodge, υπ' αριθμ. 18, στην Σκωτία, με ημερομηνία 29 Ιανουαρίου 1726. Αξίζει να σημειωθεί πως μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα, η Στοά της Γλασκώβης αποτελούνταν από επαγγελματίες οικοδόμους. Η λέξη όμως που έδιναν δεν γινόταν δεκτή ούτε από Μαθητές Τέκτονες. Αναγνωρίζονταν μόνο μετά την εισδοχή τους σε Στοά θεωρητικών Τεκτόνων.

Κατά τον 17ο αιώνα οι επαγγελματίες Τέκτονες των σκωτικών Στοών ονομάζονταν Domatics, σε αντίθεση με μη επαγγελματίες - γενικά άτομα καταξιωμένα ηθικά και κοινωνικά - που ονομάζοντανGeomatics. Οι τελευταίοι αυτοί ήταν γνωστοί και ως Gentlemen Masons, Theorical Masons, Architect Masons και Honorary Members.

1731

ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Ο πρίγκιπας Φραγκίσκος των Αψβούργων και της Λωραίνης, μετέπειτα αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μυείται στον Τεκτονισμό στη Χάγη από τον Τζον Ντεζαγκιλιέ. Είναι ο πρώτος Ευρωπαίος πρίγκιπας που έγινε Τέκτονας και ανακοίνωσε δημόσια αυτή την ιδιότητα.

1738

Ο Πάπας Κλήμεντης ΧΙΙ, αφορίζει τον Τεκτονισμό.

1740

Ελλάδα. Πραγματοποιείται η πρώτη εγκατάσταση τεκτονικής στοάς επί ελληνικού εδάφους στην Κέρκυρα, που βρισκόταν τότε υπό Ενετική κατοχή. Το όνομα της στοάς ήταν Beneficenza(Αγαθοεργία) και συνεδρίαζε στα Ιταλικά ως παρακλάδι της Στοάς της Βερόνας.

1744

Ιδρύεται Ελληνική τεκτονική στοά στην Κωνσταντινούπολη, όπως αναφέρεται από τον Καίσαρα Δαπόντε, ο οποίος αποκαλεί τους Τέκτονες Κονιάτες και καταγράφει και τα ονόματα των μελών της.Για τη στοά αυτή, που δυστυχώς δεν διασώθηκε το όνομα της, γίνεται μνεία στον υπ’ αριθμ. 254 κώδικα της Μονής Ξηροποτάμου στο Αγιο Όρος, όπου μάλιστα υπάρχει και περίληψη του τυπικού του πρώτου βαθμού των Τεκτόνων της εποχής εκείνης.

1765

Ιδρύεται στη Μόσχα από τον Πέτρο Μελισσηνό και το λοχαγό του ρωσικού πυροβολικού Γεώργιο Παπαζώλη, μυστική εταιρία με σκοπό τη διάδοση στο ρωσικό στρατό της ιδέας της απελευθέρωσης της Ελλάδας.

1782

Ελλάδα. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που διατηρούνται ως τις μέρες μας ο Ιστορικός Τεκτονικός Τύπος Μισραήμ λειτουργεί στην Ζάκυνθο.

1784

Το 1784 ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ηγεμόνας της Βλαχίας, που είχε μυηθεί προηγουμένως στην Αυστρία, ιδρύει τεκτονική στοά στην Οδησσό με σκοπό την απελευθέρωση των υπόδουλων λαών της Βαλκανικής από τους Τούρκους.

1787

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ιδρύει στη Ρωσία την μυστική εταιρία «Φοίνιξ» με σκοπό την απελευθέρωση των υπόδουλων στους Τούρκους βαλκανικών λαών.

1796

Ιταλία. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που διατηρούνται ως τις μέρες μας ο Ιστορικός Τεκτονικός Τύπος Μισραήμ λειτουργεί στην Βενετία.

1797

Έλληνες ιδρύουν στη Βιέννη το 1797 τη στοά των «Καλών Εξαδέλφων» με πρωτοστατούντα τον Αντώνη Κυριαζή, γνωστό και ως Ρήγα Φεραίο ή Βελεστινλή. Τις κινήσεις αυτές ακολουθούν και άλλοι Έλληνες και έτσι την περίοδο εκείνη ιδρύονται στοές στο Βελιγράδι, στην Αθήνα, στη Σόφια και σε άλλες μεγάλες πόλεις, με κύριο σκοπό την απελευθέρωση των Ελλήνων από τους Τούρκους.Οι περισσότερες όμως από αυτές σβήνουν εύκολα από την αντίδρα ση τόσο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο και της συμμάχου της τότε Αυστρίας.

1800

Στις αρχές του 1800 στην Κέρκυρα λειτουργούν πλέον δύο στοές, η ιταλόφωνη Beneficenza(Αγαθοεργία) και η γαλλόφωνη Philogenie, που ιδρύθηκε το 1807 από την Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας και το 1809 μετονομάστηκε σε Saint Napoleon.

1801

Ιταλία. Ο Filalete Abraham, βαρώνος Tassoni di Modena, αφυπνίζει τον Τεκτονικό Τύπο Μισραήμ στην Βενετία.

1801

Οι «Gentlemen of Charleston», στις 31 Μαίου 1801 εγκατέστησαν το Πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του Κόσμου, ορίζοντας τον John Mitchell, ως Κυρίαρχο Μεγάλο Ταξιάρχη Θεμελιωτή.

1804

Παρίσι. Πολλοί από τα μέλη του Πρώτου Υπάτου Συμβουλίου πήγαν στο Παρίσι έχοντας ως αρχηγό τον Alessando Augusto de Grasse-Tilly, ως Κυρίαρχο Μεγάλο Ταξιάρχη Θεμελιωτή του Υπάτου Συμβουλίου, περιβεβλημένο, κάτω από τους κανόνες του Συντάγματος του 1786, με την εξουσιοδότηση να οργανώσει Ύπατα Συμβούλια σε όσα κράτη δεν υπήρχαν.

1805

Ιταλία. Ο Κόμης Alessando Augusto de Grasse-Tilly, φτάνει στο Μιλάνο για να εγκαταστήσει το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.

Στις 16 Μαρτίου του 1805, οι Alessando Augusto de Grasse-Tilly, Pyron, Vidal και Renier, συνέταξαν και υπέγραψαν στο Μιλάνο την Συντακτική Πράξη ίδρυσης του Υπάτου Συμβουλίου του 33ο . Το πρωτότυπό της βρίσκεται σήμερα στα αρχεία του Τάγματος στην Ρώμη. (Υπατο Συμβούλιο του 33ο, του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου της Ιταλίας).

Χάρις σε αυτό το αδιαφιλονίκητο και υψηλής αξίας έγγραφο, ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος της Ιταλίας, κατέστη από πλευράς αρχαιότητας ο τρίτος στον κόσμο, μετά τον Μητρικό του 1801 και τον Γαλλικό του 1804.

1807

Κέρκυρα. Ιδρυση της Στοάς Philogenie, από την Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας.

1808

Ιασπανία. Ο Alessando Augusto de Grasse-Tilly (εκ των ιδρυτών του Σκωτικού Τύπου στη Ιταλία) εγκαθιστά Ύπατο Συμβούλιο στην Ισπανία, και στα 1817 στις Βρυξέλλες.

1810

Λευκάδα. Ιδρύεται από τη Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας η στοά «Ένωση» στη Λευκάδα, στην οποία λίγα χρόνια μετά μυείται ένας από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρίας, ο Εμμανουήλ Ξάνθος.

1810

Ο Διονύσιος Ρώμας ιδρύει την πρώτη Ελληνική τεκτονική αρχή με τίτλο Γαληνότατη Ανατολή της Ελλάδος «κατ’ Ανατολή Κερκύρας 1811», με πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο το Δούκα του Σάσεξ, ο οποίος δύο χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε Μέγας Διδάσκαλος της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας.

1813

Παρίσι. Το έτος 1813, ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια, Τεκτονικό Κέντρο, με την ονομασία "Ελληνόγλωσσον Ξενοδοχείον", στο οποίο συνδυαζόταν η τεκτονική εργασία με τη μυστική προετοιμασία για την απελευθέρωση της Ελλάδος.

1814

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814, ιδρύεται στην Οδησσό της Ρωσίας, από τους Νικόλαο Σκουφά, Αθανάσιο Τσακάλωφ και Εμμανουήλ Ξάνθο, η «Εταιρία των Φιλικών».

Στην αρχή καθόρισαν τρεις βαθμούς: 1° των Βλάμηδων ή των Αδελφοποιτών, 2° των Συστημένων, 3° των Ιερέων.

Στη συνέχεια προστέθηκαν και ακόμη τέσσερις βαθμοί: 4ο των Ποιμένων, 5ο των Αρχιποιμένων, 6οτων Αφιερωμένων, 7ο των Αρχηγών των Αφιερωμένων.

Στο τέλος προστέθηκε και ο βαθμός των «Μεγάλων Ιερέων των Ελευσίνιων» γι’ αυτούς που αποτελούσαν την Ανώτατη Αρχή.

1815

Στην Κέρκυρα σύμφωνα με υπάρχοντα στοιχεία εργάζονται τρεις στοές: η «Ειρήνη», η «Αγαθοεργία-Φιλογένεια» και ο «Πυθαγόρας» ενώ στη Ζάκυνθο ιδρύεται μία ακόμη Στοά με τίτλο «Αναγεννηθείς Φοίνιξ». Στη στοά αυτή μυήθηκε μεταξύ άλλων και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που καταδιωκόμενος από τους Τούρκους είχε καταφύγει στα Επτάνησα, όπου μάλιστα έφτασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη στον υπό αγγλική προστασία Ελληνικό στρατό που είχε τότε συσταθεί στα Ιόνια νησιά.

1819

Ογδόντα περίπου Τέκτονες έμποροι αποφασίζουν και ιδρύουν στις 21 Δεκεμβρίου 1819 μια στοά στη Σμύρνη κάτω από την αθώα ονομασία Εμπορική Ιωνική Λέσχη. Ο σκοπός της μυστικότητας αυτής ήταν η βοήθεια του Ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα.

1839

Γαλλία. Ιδρυση του Ιστορικού Τύπου της Μέμφιδας στο Παρίσι από τον Etienne Marconis.

1845

Θάνατος του Alessando Augusto de Grasse-Tilly. (Εκ των ιδρυτών του Σκωτικού Τύπου στη Ιταλία).

1848

Ιταλία (Βενετία). Αφύπνιση του Τύπου Μισραήμ (που είχε στο μεταξύ τεθεί εν ύπνω), παράλληλα με την προκήρυξη της Ενετικής Δημοκρατίας.

1856

Αίγυπτος. Σύσταση στην Αλεξάνδρεια ενός Υπάτου Συμβουλίου του Τεκτονικού Τύπου Μέμφις με την ονομασία «Μεγάλη Ανατολή της Αιγύπτου». Η χάρτα εγκατάστασης από τον Marconis, δίδει όλες τις ισχείς για την σύσταση Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου.

Μεγάλος Διδάσκαλος είναι ο Mαρκήσιος Joseph de Beauregard.

1860

Το 1860 ιδρύεται στη Ζάκυνθο η στοά «Αστήρ».

1862

Ιδρύεται στη Ζάκυνθο η στοά «Αστήρ της Ανατολής»

1862

Γαλλία. O Τεκτονικός Τύπος Μέμφις απορροφείται από την Μεγάλη Ανατολή.

1863

Αθήνα. Ιδρύεται από τη Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας η πρώτη στοά στην Αθήνα με το διακριτικόόνομα «Πανελλήνιον» και αμέσως μετά η οτοά «Αρχιμήδης» στην Πάτρα, «Ποσειδών» στον Πειραιά, οι «Παίδες Λωνίδου» στη Σύρο, η «Πρόνοια» στο Άργος, ο «Σκουφάς» στη Χαλκίδα και η «Ανεξαρτησία» στη Λαμία.

1864

Το 1864 οι επτά στοές που είχαν ιδρυθεί το 1863, συνενώνονται, και με έγγραφο τους προς την προϊστάμενη αρχή, τη Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας ζητούν τη σύσταση Ανεξάρτητης Μεγάλης Ανατολής της Ελλάδας. Οι Ιταλοί επιτρέπουν κατ αρχήν την ίδρυση Ελληνικού Τεκτονικού Διευθυντηρίου, υπό την αιγίδα τους. Τη διοίκηση του Ελληνικού Τεκτονισμού, στο πρώτο συμβούλιο του Διευθυντηρίου που συστήνεται, αναλαμβάνουν οι τότε υπουργοί Σπήλιος Αντωνόπουλος και Δ. Μαυροκορδάτος, και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ν. Δαμασκηνός, με αναπληρωματικό μέλος τον επίσης καθηγητή Ι. Παπαδόκη. Το Διευθυντήριο αμέσως μετά τη σύσταση του αρχίζει να ιδρύει νέες στοές: Την «Ρήγας Φερραίος» στη Λαμία, την «Ποσειδωνία» στον Πειραιά, την «Πρόοδο» στο Αργος, την «Κέρκυρα» στην Κέρκυρα, την «Πρόμαχοι της Πατρίδος» και «Παίδες Μαραθωνομάχοι» στην Αθήνα.

1865

Αφύπνιση του ΤεκτονικούΤύπου Μισραήμ (που είχε στο μεταξύ και πάλι τεθεί εν ύπνω).

1866

Στις 16 Φεβρουαρίου 1866 το Ελληνικό Τεκτονικό Διευθυντήριο στέλνει νέα επιστολή στη Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας με την οποία ζητά και πάλι την άδεια για την ίδρυση ανεξάρτητης Τεκτονικής αρχής στην Ελλάδα.

1867

Στις 7 Απριλίου 1867 η Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας δίνει με έγγραφο της την άδεια για τη σύσταση της Μεγάλης Ανατολής της Ελλάδος. Ευθύς αμέσως, μετά τις εξελίξεις αυτές, το Διευθυντήριο εκλέγει προσωρινό διοικητικό συμβούλιο και προχωράει στη σύνταξη και ε πικύρωση του πρώτου τεκτονικού συντάγματος.

1867

Ο Τεκτονικός Τύπος Μισραήμ τίθεται και πάλι εν ύπνω. Δημιουργία, σε πλήρη νομιμότητα, και επί Μεγάλου Διδασκάλου του Πρίγκηπα Halim Pascia, ενός Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου και Υπατης Αρχής του Τύπου της Μέμφιδας. Το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο της Γαλλίας διαλύεται.

1868

Θάνατος του Marconis, ιδρυτή του Τεκτονικού Τύπου της Μέμφιδας.

1869

O Tύπος Μέμφις τίθεται εν ύπνω.

1870

Αφύπνιση της Μεγάλης Ανατολής της Αιγύπτου από τον S.A.Zola. (Τεκτονικού Τύπου Μέμφις)

1872

Ο πρίγκιπας Δημήτριος Ροδοκανάκης, γόνος βασιλικής βυζαντινής οικογένειας, που ζούσε στην Αγγλία, στις 22 Ιουλίου 1872 ανακηρύχθηκε από τους Έλληνες Τέκτονες Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Ελλάδος.

1874

O S.A.Zola γίνεται Μεγάλος Ιεροφάντης στην θέση του Marconis. (Τεκτονικού Τύπου Μέμφις)

1875

Η Η.Ρ. Blavatsky ιδρύει την Θεοσφική Εταιρία.

1876

Αίγυπτος. Ιδρυση μίας Μεγάλης Συμβολικής Στοάς, της Μεγάλης Εθνικής Στοάς της Αιγύπτου. Στις 25 Οκτωβρίου ο S.A.Zola απονέμει τους βαθμούς 95ο και 96ο στον Giuseppe Garibaldi και τον ονομάζει Μεγάλο Διδάσκαλο donore ad vitam του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου της Αιγύπτου. (Τεκτονικού Τύπου Μέμφις)

Στις 15 Νοεμβρίου 1876, η Μεγάλη Ανατολή της Αιγύπτου αφήνει στον Salvatore Sottile, Mεγάλο Διδάσκαλο στην Μεγάλη Ανατολή του Παλέρμο, μία χάρτα σύστασης ενός Κυρίαρχου Γενικού Συμβουλίου για την διοίκηση του Τύπου Μέμφις για την Ιταλία και την κοιλάδα του Παλέρμο.

1877

Η Μεγάλη Εθνική Στοά της Αιγύπτου καθίσταται ανεξάρτητη, αφήνοντας, όμως, στην Μεγάλη Ανατολή της Αιγύπτου την διοίκηση των συμβολικών βαθμών του Τύπου Μέμφις.

1880

Το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο της Αιγύπτου (Τεκτονικού Τύπου Μέμφις) τίθεται εν ύπνω. Οι εργασίες εξακολουθούν να λαμβάνουν χώρα στον Μεγάλο Μυστικό Ναό.

1881

Μετά την εκλογή του Giuseppe Garibaldi ως Παγκόσμιου Μεγάλου Ιεροφάντη (Τεκτονικού Τύπου Μέμφις) για το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αγγλίας και Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ρουμανίας, η Αίγυπτος αναγνωρίζει αυτή τη νομιμότητα.

1883

Ο S.A.Zola παραιτείται και ονομάζει διάδοχο (του Τεκτονικού Τύπου Μέμφις) τον Ferdinando Francesco delli Oddi.

1888

Ο Παπύς εκδίδει το Περιοδικό «L’ Initiation» («Η Μύηση»), ως όργανο δια του οποίου διανέμονταν διδασκαλίες και πληροφορίες σχετικές με το Μαρτινιστικό Τάγμα.

1890

O Salvatore Sottile αφυπνίζει τον Τύπο Μέμφις στο Παλέρμο και καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία.

1890

Ιδρύεται το πρώτο Υπατο Συμβούλιο του Μαρτινιστικού Τάγματος.

1893

Ιδρύεται το Τεκτονικό Τάγμα «Le Droit Humain» ή «Το Ανθρώπινο Δίκαιο»

1900

Ο Salvatore Mortorana καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία. (Τεκτονικός Τύπος Μέμφις)

O Ferdinando Francesco delli Oddi αναγνωρίζεται ως Μεγάλος Ιεροφάντης από τα Μεγάλα Θυσιαστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών, Αγγλίας και Ιρλανδίας, Ρουμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας και Αιγύπτου.

1901

Ο Paolo Figlia καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία. (ΤεκτονικόςΤύπος Μέμφις)

1903

O Benedetto Trigona καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία. (Τεκτονικός Τύπος Μέμφις)

1906

Ο Τύπος Μέμφις τίθεται εν ύπνω.

1915

Αίγυπτος. Ιδρύεται το Τάγμα του Κρίνου και του Αετού, στο Κάιρο της Αιγύπτου, από την Μαρία Rutchine Dupré, Γαλλίδα υπήκοο από την Οδησσό της Ρωσίας, με την συμπαράσταση του Δημήτριου Π. Σεμελά, Έλληνα, από την Σηλυβρία της Θράκης, Διδάσκαλοι Ροδόσταυροι της Ανατολής και οι δύο. Ο Δημήτριος Π. Σεμελάς μετά τον θάνατο της Ιδρύτριας (1918), απεδέχθη την ηγεσία του Τ.Κ+Α και το ανασύστησε το 1919.

1921

Αφύπνιση του Τύπου Μέμφις στο Παλέρμο μέσω των 3 Πατριαρχών Giuseppe Sullirao, Giovanni Sottile και Reginald Gambier Mac Bean.

O Reginald Gambier Mac Bean καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία και τις εξαρτώμενες περιοχές.

1923

Ιστορική συγχώνευση των Τύπων Μισραήμ και Μέμφις από τον Edigio Allegri.

Ο Reginald Gambier Mac Bean δίδει όλες τις ισχείς του μέσω διπλώματος στον Marco Edigio Allegri.

1925

Ο Τύπος Μισραήμ και Μέμφις τίθεται εν ύπνω από τον Edigio Allegri εξ αιτίας των νόμων του Φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας που απαγορεύουν τον Τεκτονισμό, προκειμένου να αφυπνισθεί σε πλέον πρόσφορο χρόνο.

1926

Εγκαθίσταται στην Αθήνα η Ελληνική Ομοσπονδία του Τεκτονικού Τάγματος «Le Droit Humain» ή «Το Ανθρώπινο Δίκαιο»

1933

Με εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το 1933 η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών συστήνει επιτροπή επτά καθηγητών που ανέλαβε την εξέταση του ζητήματος του Τεκτονισμού στην Ελλάδα.

Ύστερα από επανειλημμένες συνεδριάσεις κατέληξε στο εξής πόρισμα, που υπέγραφαν οι έξι από τους επτά καθηγητές και το οποίο διαβίβασε στην Ιερά Σύνοδο:

«α) Ο Μασονισμός δεν είναι θρησκευτική οργάνωσις, ουδέ σωματείον επιδιώκον θρησκευτικούς σκοπούς.

Β) Ο Μασονισμός δεν έχει αντιθρησκευτικόν ούτε αντιχριστιανικόν χαρακτήρα.

Γ) Αι ηθικοί αρχαί του Μασονισμού δεν δύνανται να θεωρηθώσιν αντιστρατευόμεναι προς τας του χριστιανισμού.

Δ) Χαρακτηριστικόν στοιχείον της Μασονικής ηθικής είναι ο πόλεμος κατά του υλισμού.

Ε) Η ελευθερία ερεύνης, την οποία ζητεί ο Μασονισμός, έχει και αυτή τα όρια της εφόσον δεν ανέχεται αθεΐαν και επιβάλλει την τήρησιν του ηθικού νόμου.

Σι) Ουδείς λόγος υπάρχει ίνα η Εκκλησία αναλάβη αγώνα κατά του Μασονισμού, ο οποίος αντενδεικνύεται και δη εις εποχήν κατά την οποίαν αγώνες υψίστης σπουδαιότητας εναντίον δεδηλωμένων εχθρών του κοινωνικού και θρησκευτικού καθεστώτος δέον να προκαλέσωσιν αμέριστον την προσοχήν της Εκκλησίας».

Η Ιερά Σύνοδος όμως αντιπαρήλθε την εισήγηση αυτή και ασπάστηκε τις απόψεις του καθηγητή Π. Μπρατσιώτη που μειοψήφησε, και προχώρησε σε επίσημη ανακοίνωση που υπέγραψαν 67 αρχιερείς, αντίθετης κατεύθυνσης απ’ όσα κατέθεσε η επιτροπή των καθηγητών της θεολογικής Σχολής.

1936

Η «Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος» που είχε ιδρυθεί στις 7 Απριλίου 1867, με την άδεια του Ιταλικού Διευθυντηρίου, μετονομάζεται, μετά από τροποποίηση του Συντάγματός της σε «Μεγάλη Στοά της Ελλάδος».

1945

Έτος σταθμός για τον Τεκτονισμό. Ο Edigio Allegri δημιουργεί τον Αρχαίο και Αρχέγονο Ανατολικό Τύπο των Μισραήμ και Μέμφις, ιδρύοντας το Κυρίαρχο Μεγάλο Θυσιαστήριο της Αδριατικής, (Superum), τον Κυρίαρχο Μυστικιστικό Ναό, το Έξοχο Κονσιστόριο των βαθμών 30ο 90ο, και το Κυρίαρχο Περιστύλιο των Ορφικών.

1949

Ο Edigio Allegri θέτει τον Τύπο των Μισραήμ και Μέμφις σε ύπνο και πεθαίνει, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Ottavio Ulderisco Zasio.

1966

O Ottavio Ulderisco Zasio πεθαίνει, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Gastone Ventura. (για τον Τύπο των Μισραήμ και Μέμφις)

1971

O Gastone Ventura αφυπνίζει τον Τύπο των Μισραήμ και Μέμφις σε όλα του τα Δώματα.

1980

Μεγάλη Βρετανία. Το Μαρτινιστικό Τάγμα ξεκινά να λειτουργεί υπό την Αιγίδα της Βρετανικής Μεγάλης Στοάς.

1981

O Gastone Ventura πεθαίνει, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Sebastiano Caracciolo, σημερινό Κυρίαρχο Μεγάλο Γενικό Ιεροφάντη του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου των Μισραήμ και Μέμφις.

1989

Αθήνα. Εγκατάσταση του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραήμ και Μέμφις και του Γυναικείου Αιγυπτιακού Τύπου στην Ελλάδα (Αθήνα και Θεσσαλονίκη)

2007

Ρώμη, 2 Δεκεμβρίου 2007. Σε πανηγυρική συνεδρίαση στην έδρα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας (καταγωγή 1805) με την συμμετοχή Αντιπροσωπειών από πολλές Μεγάλες Στοές του κόσμου, πραγματοποιείται η επίσημη εγκατάσταση της νέας Ελληνικής Τεκτονικής δύναμης με την ονομασία «Κανονική Μεγάλη Στοά των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας». Η Κανονική Μεγάλη Στοά των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας, δημιουργήθηκε μετά από αίτημα Στοών που λειτουργούσαν στην Αθήνα, κάτω από την αιγίδα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας (καταγωγή 1805).

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ.

H ιστορία του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού εκτείνεται πολύ πιο πέρα από τα όρια της Ελλάδας των νεότερων χρόνων. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, οι τεκτονικές ιδέες είχαν επηρεάσει πολλούς επιφανείς Έλληνες, πριν ακόμη από την επανάσταση του 1821, οι οποίοι ζούσαν στην Ευρώπη, αλλά και στο Βαλκάνια. Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι πίσω από πολλά απελευθερωτικά κινήματα της τότε εποχής βρίσκονταν Έλληνες Τέκτονες που είχαν μυηθεί σε στοές του εξωτερικού.

Η πρώτη εγκατάσταση τεκτονικής στοάς επί ελληνικού εδάφους έγινε στην Κέρκυρα, γύρω στο 1740, που βρισκόταν τότε υπό Ενετική κατοχή. Το όνομα της στοάς ήταν Beneficenza και συνεδρίαζε στα Ιταλικά ως παρακλάδι της Στοάς της Βερόνας. Την ίδια εποχή (1744) ιδρύεται τεκτονική στοά και στην Κωνσταντινούπολη, όπως αναφέρεται από τον Καίσαρα Δαπόντε, ο οποίος αποκαλεί τους Τέκτονες «Κονιάτες» και καταγράφει και τα ονόματα των μελών της. Για τη στοά αυτή, που δυστυχώς δεν διασώθηκε το όνομα της, γίνεται μνεία στον υπ' αριθμ. 254 κώδικα της Μονής Ξηροποτάμου στο Αγιο Όρος, όπου μάλιστα υπάρχει και περίληψη του τυπικού τουπρώτου βαθμού των Τεκτόνων της εποχής εκείνης. Το 1784 ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ηγεμόνας της Βλαχίας, που είχε μυηθεί προηγουμένως στην Αυστρία, ιδρύει τεκτονική στοά στην Οδησσό με σκοπό την απελευθέρωση των υπόδουλων λαών της Βαλκανικής από τους Τούρκους.

Έλληνες επίσης ιδρύουν στη Βιέννη το 1797 τη στοά των «Καλών Εξαδέλφων» με πρωτοστατούντα τον Αντώνη Κυριαζή, γνωστό και ως Ρήγα Φεραίο ή Βελεστινλή. Τις κινήσεις αυτές ακολουθούν και άλλοι Έλληνες και έτσι την περίοδο εκείνη ιδρύονται στοές στο Βελιγράδι, στην Αθήνα, στη Σόφια και σε άλλες μεγάλες πόλεις, με κύριο σκοπό την απελευθέρωση των Χριστιανών από τους Τούρκους. Οι περισσότερες όμως από αυτές σβήνουν εύκολα από την αντίδρα ση τόσο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο και της συμμάχου της τότε Αυστρίας. Στην Κέρκυρα όμως η τεκτονική κίνηση όχι μόνο δεν έσβησε, παρά τα μεγάλα προβλήματα, αλλά αντίθετα αναπτύχθηκε και αποτελεί το φυτώριο απ' όπου μεταφυτεύτηκε στη συνέχεια ο Ελευθεροτεκτονισμός στην ελεύθερη Ελλάδα. Το 1782, επίσης, σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν λειτουργούσε στην Ζάκυνθο ο Τεκτονικός τύπος Μισραήμ.

Η ΠΡΩΤΗ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΑΡΧΗ

Το 1810, ο Διονύσιος Ρώμας ιδρύει την πρώτη ελληνική τεκτονική αρχή με τίτλο Γαληνοτάτη Ανατολή της Ελλάδος «κατ'Ανατολή Κερκύρας 1811», με πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο το Δούκα του Σάσεξ. Την ίδια περίοδο ιδρύεται στη Μόσχα η Εταιρεία Φοίνιξ την οποία ο Π. Καλεβράς, που μυήθηκε σ' αυτή, γράφει στην εφημερίδα Μέλλον των Αθηνών (13/06/1867) τα εξής: «Κατά την μύησίν μου εμάνθανον ότι η εταιρία αύτη είναι κλάδος τεκτονικός και ότι υπάρχει εν Αθήναις ετέρα παραφυάς του εργαζομένη υπό το όνομα της Εταιρίας των Φιλόμουσων. Του Φοίνικος αρχηγός είναι ο Ι. Καποδίστριας. Εις τούτον όλοι οι Μασόνοι καταθέτουν 12 φιορίνια ίνα δια του Φοίνικος χρησιμεύσουν προς εκπαίδευσιν των νέων». 0 Παπαρρηγόπουλος μάλιστα, στην Ιστορία του (τόμος 5ος) αναφέρει ότι ο Καποδίστριας, πριν έρθει ακόμη στην Ελλάδα, εργάστηκε ώστε πολλοί εξέχοντες ξένοι και υπουργοί και ηγεμόνες, και αυτός ο τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος, έγιναν μέλη της εταιρίας όπου προέδρευε, η οποία σκοπό της είχε τη διατήρηση των αρχαιοτήτων στην Ελλάδα, την ίδρυση μουσείου, βιβλιοθήκης και σχολείων. Είναι φανερό πως όλη αυτή η κινητικότητα με τις διάφορες μυστικές εταιρίες, που σκοπό είχε, μεταξύ των άλλων, την εξυπηρέτηση του εθνικού ζητήματος, υπήρξε έργο καθαρό τεκτονικό.

Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις ιδρυτές των εταιριών αυτών ήταν Έλληνες Τέκτονες, οι οποίοι, αφού έθεσαν τις βάσεις, στη συνέχεια επέκτειναν τη δράση τους και έξω από τα τεκτονικό εργαστήρια για χάρη του Ελληνικού εθνικού απελευθερωτικού αγώνα.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821

Οι εξελίξεις όμως όσον αφορά την ανάπτυξη του Τεκτονισμού στην Ελλάδα το πρώτο μισό του 19ου αιώνα είναι ραγδαίες. Μετά την πτώση του Ναπολέοντα οι Γάλλοι εγκαταλείπουν τα Επτάνησα (1815) και στη θέση τους έρχονται οι Αγγλοι.

Στην Κέρκυρα τώρα εργάζονται τρεις στοές: η «Ειρήνη», η «Αγαθοεργία-Φιλογένεια» και ο «Πυθαγόρας» ενώ στη Ζάκυνθο ιδρύεται μία ακόμη Στοά με τίτλο «Αναγεννηθείς Φοίνιξ». Στη στοά αυτή μυήθηκε μεταξύ άλλων και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Η επανάσταση εναντίον των Τούρκων, που προετοιμαζόταν εκείνα τα χρόνια, έβρισκε καταφύγιο σπς τεκτονικές στοές όπου κάτω από το νόμο της σιγής ήταν δυνατό να οργανωθεί ο απελευθερωτικός αγώνας χωρίς τον κίνδυνο να προδωθεί.

Για το λόγο αυτό ογδόντα περίπου Τέκτονες έμποροι αποφασίζουν και ιδρύουν στις 21 Δεκεμβρίου 1819 μια στοά στη Σμύρνη κάτω από την αθώα ονομασία «Εμπορική Ιωνική Λέσχη».

Τα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ο Τεκτονισμός γνωρίζει πολλές αλλαγές. Το 1860 ιδρύεται στη Ζάκυνθο η στοά Αστήρ, το 1862 ο Αστήρ της Ανατολής, το 1863 εκτυπώνονται και κυκλοφορούν για πρώτη φορά στα Ελληνικά τα τυπικά των τριών πρώτων συμβολικών βαθμών της στοάς Φοίνιξ της Κέρκυρας που είχε συσταθεί το 1843, ενώ την ίδια χρονιά ιδρύεται από τη Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας η πρώτη στοά στην Αθήνα με το διακριτικό όνομα «Πανελλήνιον» και αμέσως μετά η στοά «Αρχιμήδης» στην Πάτρα, «Ποσειδών» στον Πειραιά, οι «Παίδες Λωνίδου» στη Σύρο. η «Πρόνοια» στο Άργος, ο «Σκουφάς» στη Χαλκίδα και η «Ανεξαρτησία» στη Λαμία. Το 1864 οι επτά αυτές στοές συνενώνονται και με έγγραφο τους προς την προϊστάμενη αρχή, τη Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας ζητούν τη σύσταση Ανεξάρτητης Μεγάλης Ανατολής της Ελλάδας. Οι Ιταλοί επιτρέπουν την ίδρυση Ελληνικού Τεκτονικού Διευθυντηρίου, υπό την αιγίδα τους. Στις 16 Φεβρουαρίου 1866 το Ελληνικό Τεκτονικό Διευθυντήριο με επιστολή του ζητά πιεστικά την άδεια για την ίδρυση ανεξάρτητης Τεκτονικής αρχής στην Ελλάδα. Οι Ιταλοί δεν απαντούν αμέσως και ακολουθεί μακρά αλληλογραφία, που στο τέλος όμως φέρνει το ποθητό αποτέλεσμα. Στις 7 Απριλίου 1867 η Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας δίνει με έγγραφο της την άδεια για τη σύσταση της Μεγάλης Ανατολής της Ελλάδος. Ευθύς αμέσως, μετά τις εξελίξεις αυτές, το Διευθυντήριο εκλέγει προσωρινό διοικητικό συμβούλιο και προχωράει στη σύνταξη και ε πικύρωση του πρώτου τεκτονικού συντάγματος.

Μετά από διάφορα γεγονότα, το 1907 αρχίζει και λειτουργεί ομαλά ο Τεκτονισμός στην Ελλάδα μέχρι σήμερα.

Το 1989, εγκαθίσταται στην Ελλάδα ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος των Μισραήμ και Μέμφις από το Κυρίαρχο Μεγάλο Θυσιαστήριο της Αδριατικής. Ο Τύπος λειτουργεί χρησιμοποιώντας τα τυπικά και τους βαθμούς των ενωμένων τύπων Μισραήμ και Μέμφις, όπως ενώθηκαν το 1945 από τον Edigio Allegri.

Ρώμη, 2 Δεκεμβρίου 2007. Σε πανηγυρική συνεδρίαση στην έδρα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας (καταγωγή 1805) με την συμμετοχή Αντιπροσωπειών από πολλές Μεγάλες Στοές του κόσμου, πραγματοποιείται η επίσημη εγκατάσταση της νέας Ελληνικής Τεκτονικής δύναμης με την ονομασία «Κανονική Μεγάλη Στοά των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας». Η Κανονική Μεγάλη Στοά των Ελευθέρων Τεκτόνων της Ελλάδας, δημιουργήθηκε μετά από αίτημα Στοών που λειτουργούσαν στην Αθήνα, κάτω από την αιγίδα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας (καταγωγή 1805).